Siz degerli arkadaşlarıma geçmişimiz ile bugünümüz arasında kaybettiğimiz değerleri sunmak istiyorum. Eskiden süre gelen bir deyiş vardır : Bir nesli Çanakkale’de gömdük diye.Derken Kurtuluş mücadelemiz ve sonra inandıklarımız uğruna birbirimize girdiğimiz. (sağ-sol alevi -Sünni ) ...... ve son darbe 1980.Emperyalist son oyundan yani (türk kürt) darbe öncesindeki  gençliğe baktığımızda taraflıklarından  ziyade Türkiye’ye bakışları , inanışları  ile şuan ki nesilin arasında büyük farklar görürüz.Büyüklerimiz inandıkları uğruna öldüler idam edildiler hapse atıldılar hayatlarını düzene sokamayacak kadar yıprandılar ve neticede emperyalist güçler kazandı.Gençliği yıldırdılar.Yıllar geçti yeni nesiller yetişirken apolitikleştirildiler işte istenilen Türk Gençligi buydu ve başardılar.Herşey yavaş yavaş oldu ve taşlar birdaha oynamaksızın yerine oturdu.Bu gençlik Okuyan araştıran haksızlığa başkaldıran bu toprakların değerini bilen manevi duygularına sahip çıkan bir gençlikti.Şimdi ilkokuldan ele alalım. İlkokulda cumhuriyet sevgisiyle yetişen öğrenciler ortaokulda biraz daha büyür merak daha fazla başlar sorgulamak ister alışmamıştır yenilgiye tarihi zaferlerle doludur ama gerçekleri henüz daha kavrayamaz liseye geçer artık bireyliğe adım atmaya başlamıştır; düşünür bir şeyler yapmak ister bildiği birşeyler vardır. İçleri kaynamıştır bu sevdaya e böyle şanlı tarih olunca böyle yetişiyor öğrenci. Ama yazmak okumak araştırmak bunlar bir anda sönmeye başlar ne önemi vardır bunların zaten anne baba korkar aman kızım aman oğlum birşeye bulaşma okumana bak öğrenci düşünür e zaten öss de cıkmıyor bunlar. Anne baba da tepede bırak başkaları düşünsün evet herkes o başkalarına bıraktı ve bugünlere geldik. .İstenilen de buydu uyutulan bir nesil. Tek umudumuz üniversiteler vardı artık bu kurumlar da iş hayatı öncesi eğlence merkezi oldu yani dejeneriliğin yozlaşmışlığın hat safhada olduğu yer haline geldi. Güzel tükçemizi yıprattık  ; kültürel değerlerimizi itici bulduk dini ve milli bayramlarımızın önemi unuttuk peki ne mi yaptık yılbaşlarında İsa’yı kutladık batı tarz giyinmek için uğraştık batı müziğine, ingilizceye kayıtsız şartsız bağlandık sevgililer gününü benimsedik kendi kültürümüzü komik bulmaya başladık hayatta olmayan ama eserleri ölümsüz olan şairlerimize, edebiyatçılarımıza ve bu ülke için canını veren kahramanlarımıza sahip çıkamadık. Tabi bunlar olurken sağolsun devletimiz de boş durmadı bize şans bırakmadı ilkokulda kendimizden ağır çantalar taşıdık türkçeyi kavramadan matematiği bitirmek zorunda kaldık. Sınavlara boğulduk koyunlaştırıldık üç saatlik sınavlara zorlandık vsBunlara rağmen başka Türkiye olmadığı için bu ülkenin sevdalısı olmalıyız. Zaten tarihimiz de şanla şerefle dolu olduğu için yani gücümüzü tarihten aldığımız için bu ülkeye sahip çıkacak nesiller daima yetişecektir. Hep beraber yanlışıyla doğrusuyla düşünmeye tartışmaya başlamak ve Türk gençliğinin dünyaya asil kuvvetli ve inançlı oldugunu göstermenin zamanı gelmiştir.